Początek lotniczych tradycji w Radomiu datuje się od 1927 r., kiedy to powstało lotnisko na Sadkowie i rozpoczęto szkolenie w Eskadrze Szkolnej Pilotów. W 1935 r. w miejsce dotychczasowej eskadry powstała Szkoła Pilotów Rezerwy, a dwa lata później jej następczynią została Szkoła Podchorążych Rezerwy Lotnictwa. 
Po zakończeniu II Wojny Światowej w marcu 1945 r. na podradomskie lotnisko przebazowano 15 Zapasowy Szkolny Pułk Lotniczy. Na mocy rozkazu Dowództwa Wojsk Lotniczych w 1951 r. powstała Oficerska Szkoła Lotnicza nr 5, w której do 1964 r. przeprowadzano szkolenia pilotów myśliwskich. 
Decyzją Ministra Obrony Narodowej nr 5 z 31.XII.1957 r. oraz rozkazem Komendanta OSL z 5.II.1958 r., w ramach zmian struktur organizacyjnych w lotnictwie, powstał 60 Lotniczy Pułk Szkolno - Bojowy, sformowany na bazie istniejących 2 i 5 Eskadry Szkolnej Pilotażu Bojowego.
Do 1979 r. loty przebiegały bez większych przeszkód (prowadzono szkolenia podchorążych i instruktorów, na stanie jednostki znajdowało sie coraz więcej nowego sprzętu) lecz 30 stycznia cały proces został zakłócony. Owego dnia zawalił się dach jednego z hangarów i zniszczeniu uległo 26 samolotów TS-11.
Po sprowadzeniu samolotów z innych pułków proces szkolenia ponownie ruszył pełną parą. Podchorążych szkolono na lotnisku w Radomiu, a w latach 1990-95 także w Tomaszowie Mazowieckim. Stało się tak, ponieważ z końcem 1989 r. rozwiązano tamtejszy 66 LPSz, a na jego bazie sformowana została 3 eskadra, podległa radomskiej jednostce. 
W 1999 r., wraz z reorganizacją w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie, po raz kolejny rozpoczęto przekształcanie podległego szkole radomskiego pułku w Ośrodek Szkolenia Lotniczego. 28 grudnia 2000 r. 60 LPSz oficjalnie został zlikwidowany, a w jego miejsce powołano do życia 2 Ośrodek Szkolenia Lotniczego. Tego dnia pożegnano bowiem sztandar jednostki i przekazano go do Muzeum Wojska Polskiego.